نکته: اگر IP را خالی بگذارید، IP خروجی فعلی شما بهطور خودکار تشخیص داده می‌شود. اگر دامنه را خالی بگذارید، بررسی‌های SPF/DKIM/DMARC انجام نمی‌شود؛ ابتدا یک selector رایج DKIM را امتحان کنید و اگر پیدا نشد آن را تغییر دهید.
برای شروع بررسی یک IP وارد کنید — نتایج شامل 12 DNSBL به‌همراه جزئیات PTR، احراز هویت دامنه و تشخیص ESP خواهد بود.
نحوه کار
رسیدن ایمیل به صندوق ورودی به سه چیز بستگی دارد: اینکه IP فرستنده در لیست سیاه باشد یا نه، اینکه DNS معکوس درست تنظیم شده باشد یا نه، و اینکه رکوردهای SPF، DKIM و DMARC دامنه با هم همخوانی داشته باشند یا نه. ناکامی در هرکدام می‌تواند باعث رد شدن پیام یا قرار گرفتن آن در اسپم شود.
DNSBL (که RBL هم نامیده می‌شود) فهرستی عمومی از آدرس‌های مشکل‌دار است که سرورهای گیرنده به‌صورت بلادرنگ استعلام میکنند. دلیل قرار گرفتن در آن معمولاً ارسال اسپم، تعلق به محدوده‌ای که اصلاً نباید ایمیل ارسال کند (اینترنت مسکونی، دیتاسنترها) یا گزارش شدن است.
سخت‌گیری فهرستها تفاوت بسیار زیادی دارد. قرار گرفتن در یک یا دو فهرست سهل‌گیر اثر محدودی دارد؛ قرار گرفتن در یک فهرست اصلی عملاً ارسال را متوقف می‌کند.
رکورد PTR یک IP را به نام میزبان تفکیک می‌کند و برای ارسال ایمیل یک الزام قطعی است. بیشتر ارائهدهندگان بزرگ ایمیل، IPهای فاقد آن را مستقیماً رد میکنند و اغلب دلیلی هم اعلام نمی‌کنند.
پیکربندی‌های سخت‌گیرانه‌تر لازم می‌دانند استعلام در هر دو جهت مطابقت داشته باشد: IP به یک نام میزبان تفکیک شود و آن نام میزبان دوباره به همان IP برگردد. رکورد یک‌طرفه همچنان ممکن است غیرقابل‌اعتماد تلقی شود.
این سه مورد اثبات هویت در سطح دامنه هستند و به این پرسش پاسخ میدهند: «آیا این پیام واقعاً با مجوز این دامنه ارسال شده است؟»:
«ارسال عادی ممکن است» یعنی هیچ مشکل مسدودکننده‌ای پیدا نشد، هرچند تحویل همچنان به محتوا و سابقه ارسال بستگی دارد. «احتمالاً در اسپم قرار میگیرد» معمولاً به معنای نبود PTR یا قرار گرفتن در یک فهرست فرعی است. «به احتمال بسیار زیاد رد می‌شود» عموماً یعنی حضور در یک DNSBL اصلی، یا محدوده‌ای که اصلاً اجازه ارسال ندارد.
محدودههای بیشتر ارائهدهندگان ابری بهطور پیشفرض آدرسهایی تلقی میشوند که نباید ایمیل ارسال کنند و برخی ارائهدهندگان پورت 25 را هم مسدود میکنند. پیش از راهاندازی سرور ایمیل شخصی، مطمئن شوید ارائهدهنده اجازه آن را میدهد و هم رفع مسدودیت و هم رکورد PTR را درخواست کنید.
بیشتر فهرستها امکان حذف خودکار را ارائه میدهند، اما ابتدا باید علت را برطرف کنید — IPای که هنوز اسپم میفرستد بهسرعت دوباره در فهرست قرار میگیرد. روی IP اشتراکی، رفتار دیگران هم بر شما اثر میگذارد.
این سه مورد شرط ورود هستند، نه تضمین. گیرندگان سابقه ارسال، محتوا، نرخ برگشت و نرخ شکایت را هم در نظر می‌گیرند. دامنه‌های جدید و IPهای جدید هر دو برای کسب اعتبار به زمان نیاز دارند.
از نظر فنی بله، اما در عمل تقریباً هرگز. محدودههای مسکونی بهطور گسترده در فهرستهای «غیرمجاز برای ارسال» قرار دارند، ارائهدهندگان اینترنت معمولاً امکان تنظیم PTR را نمیدهند و پورت 25 معمولاً مسدود است.